All Categories
Featured
Table of Contents
Dan vertrek ik naar Oelan-Bator - kinesist torhout. Ik denk dat ik daar meer thuishoor dan in de steppes, ondanks de sterke band die ik altijd zal blijven houden met deze plaats. Ik had gehoopt dat ik met mijn vader zou kunnen praten, maar hij had de yurt al verlaten om een kijkje te nemen bij de merries die binnenkort gaan veulenen
Sinds ik op de universiteit studeer ben ik waardeloos in zijn ogen, omdat ik niet in zijn voetstappen volg. kinesist torhout. Dat is genoeg, ik hou op me met bittere gedachten bezig te houden en beantwoord mijn telefoon; het moet mijn broer Gambat zijn die zich ongerust maakt over waar ik ben
Maar het is niet Gambats stem aan de andere kant van de lijn. Het is iemand die ik niet ken, een zelfverzekerde stem, vrij schor, met een sterk Anglo-Saksisch accent. “Mr Battushig, met John Fitzgerald Hannibal, van Hannibal Corp. Ik heb uw vorderingen op de universiteit van dichtbij gevolgd. Gefeliciteerd met uw toelating tot MIT...” Ik laat mijn telefoon bijna vallen.
Bijna al onze wetenschappelijke en IT uitrusting werd gefinancierd door genereuze donaties van dit bedrijf, dat op deze manier studenten uit een aantal minder bedeelde landen helpt. De beste studenten krijgen soms de kans om door Hannibal Corp (kinesist torhout). ingehuurd te worden. Ik weet dat dit zo was met een paar voormalige studenten van onze universiteit en professor Temudjin praat altijd over Khubilai, nu het hoofd van netwerken en IT beveiliging voor het bedrijf
Ik kan mezelf al op het pad naar glorie zien en mijn blijdschap is gemengd met een nameloze angst; ik zal nooit aan mr. Hannibals verwachtingen kunnen voldoen! “Toen je in de Alta bergen viel, kwam je toen toevallig een cilindervormig object tegen?” Ah - kinesist torhout. Ik kwam met een bons weer met beide benen op de grond
Hij wil alleen de metalen cilinder die ik als klimbijl gebruikt heb. Door mijn del die brand vatte en de terugkeer van mijn vader, was ik de mysterieuze cilinder helemaal vergeten. “Ja meneer,” weet ik te mompelen. “Ik was van plan om het aan de staf van het tijdelijk laboratorium te geven.
Maar ik zal je de moeite besparen. In minder dan een uur zal er een helikopter in de buurt van je kamp landen. Je kunt het object aan de piloot geven. Beterschap!” De lijn is dood (kinesist torhout). Hij vroeg niet eens waar ons kamp was. De GPS in mijn telefoon heeft hem klaarblijkelijk al alle details verschaft
En dat allemaal voor een stomme metalen tube - kinesist torhout. Ik voel me zo stom, dat ik voor een seconde dacht dat ik de sterren kon bereiken. De sterren! Natuurlijk! Waarom heb ik daar niet eerder aan gedacht? Als door de bliksem getroffen laat ik de emmers vallen en ren zo snel als een haas terug naar de yurt
Mijn moeder moet de cilinder hier ingelegd hebben. Ja! Ik draag het de yurt uit en ren een rotsig heuveltje op zodat ik het mysterieuze object bij het licht van de sterren kan bekijken. Voordat ik het aan de piloot ga overhandigen wil ik er echt eerst een souvenir van.
Ik denk dat ik een ster kan onderscheiden in de massa symbolen die erop gegraveerd staan (kinesist torhout). Het is een hele vreemde ster - een vijfpuntige ster - precies in het midden van de cilinder. En ze heeft een tweeling, in perfecte symmetrie, een halve slag de cilinder rond. Alsof gemagnetiseerd door deze twee voorvaderlijke symbolen, neem ik de cilinder voorzichtig tussen duim en voorvinger, mijn vingertoppen op de sterren
En, omdat ik altijd in mijn hart een kind zal blijven, zwaai ik mijn hand op en neer om die bekende optische illusie te creëren - de rubberen toverstok. De toverstok danst en het doet me grijnzen als een kind. Ik vergeet bijna waarom ik hier op een hoop sneeuw zit.
Verrast spring ik op en knijp hard in de cilinder om hem niet te laten vallen - kinesist torhout. Dat geadem zou ik overal herkennen; het is mijn Altaïr! Ik begin me blij naar hem om te draaien, maar op dat moment begint mijn hand te beven en dat trekt mijn aandacht. Altaïr stoot me zachtjes met zijn hoofd - zijn manier van een omhelzing - maar ik duw hem met één hand weg en concentreer me op het vreemde verschijnsel dat zojuist plaatsvond
Met trillende handen haal ik de dop eraf en kijk wat er in de cilinder zit. Behalve het openingsmechanisme, samengesteld uit tere radertjes met dunne metalen staafjes en grendels, zit er een tweede cilindervormig object in! Ik vraag me af hoeveel cilinders in de eerste verborgen zijn. Zou het een Matroesjkasysteem kunnen zijn, van die Russische poppen die in elkaar passen? De tweede cilinder lijkt uit been gemaakte te zijn, gezien de donkere strepen die erdoorheen lopen, en is uitgehold.
Het licht straalt er niet doorheen maar ik kan niets duidelijk onderscheiden in het midden van de cilinder. kinesist torhout. Ik schud het om te proberen dat wat er eventueel in zit los te krijgen, maar er gebeurt niets. Ik plaats mijn lippen op één uiteinde en blaas erin alsof het een fluit is
Ik zou een metalen staaf of een dunne twijg erin moeten steken om de inhoud te verwijderen. Maar er is hier niets wat ik kan gebruiken behalve sneeuw - kinesist torhout. Ik hou de benen cilinder voor me en draai hem langzaam in mijn handen rond. Er zijn graveringen die de buitenkant bedekken - nog meer mysterieuze symbolen
Ik kijk om te zien of er een andere ster is, om mijn geluk te testen en te kijken of deze cilinder net als de eerste zal openen, maar ik kan niets vinden. Je kunt niet elke keer geluk hebben! Ik blijf het bestuderen. Er is duidelijk een reeks symbolen, letters en nummers, maar de indeling en het ontwerp zeggen me niets.
“Hé! Wat heb jij nu, Altaïr?” Mijn paard is mijn haar aan het opeten; hij heeft duidelijk een manier gevonden om mijn aandacht te trekken - kinesist torhout. En nu probeert hij op mijn oor te zuigen! “Hé! Stop, dat kietelt!” Ik wriggel en laat de benen cilinder op de sneeuw vallen waar het een vage rechthoekige afdruk achterlaat
Ik duw hem van me af zodat ik de benen cilinder terug in de metalen kan laten glijden en door de twee sterren samen te drukken ben ik in staat om de dop weer dicht te doen - kinesist torhout. Dan laat ik de cilinder in mijn broekzak glijden naast mijn telefoon voordat ik overeind kom en luid naar Altaïr grom om hem uit te dagen
Ik kijk hem recht in de ogen en houd mezelf helemaal stil alvorens naar zijn flank te springen en hem licht op zijn achterste te slaan. Ik draai me om om Altaïr te ontwijken wanneer hij me als wraak probeert te rammen - ik ken hem maar al te goed! Ik was bij zijn moeilijke geboorte en voedde hem met de fles die eerste paar dagen toen zijn moeder het zelf niet kon.
We waren onafscheidelijk - kinesist torhout. Mijn vader zorgde voor Altaïrs moeder met behulp van zijn kennis van kruidendranken en kompressen en spoorde haar aan om de kleine bij haar te laten drinken. Ze had enorm geleden tijdens het veulenen. Ze was zo zwak dat ze het veulen niet bij haar liet komen
Ik nam het mijn vader destijds kwalijk dat hij mij van Altaïr had gescheiden, maar ik realiseerde me later dat het goed was voor het jonge paard. Maar die speciale band die we gevormd hadden, hield stand en Altaïr, nu een majestueuze hengst, speelt nog steeds met me net als toen hij een jong veulen was en mijn hart loopt over van blijdschap elke keer dat we deze momenten delen.
Altaïr doet onmiddellijk mee, haalt me in en stopt abrupt tegenover me. Ik doe alsof ik naar één kant wegduik, dan naar de andere, maar Altaïr kent me zo goed dat hij dit in de gaten heeft en mijn pad blokkeert. kinesist torhout. kinesist torhout. kinesist torhout. kinesist torhout. kinesist torhout. kinesist torhout. We draaien in de rondte, samen dansend totdat mijn getrouwe ros mij mijn evenwicht laat verliezen zodat ik in de sneeuw rol net als de benen cilinder toen ik die liet vallen
Latest Posts
Kinesist Antwerpen 2018
Kinesist Zandvliet
Kinesist Boechout